Σήμερα το City Plaza γίνεται ενάμιση χρόνου.

22 Απριλίου 2016 – 22 Οκτωβρίου 2017

 

Σήμερα το City Plaza γίνεται ενάμιση χρόνου.

 

Ήταν 22 Απριλίου του 2016 όταν 250 αλληλέγγυοι και πρόσφυγες κατέλαβαν το κτίριο του City Plaza. Ενός ξενοδοχείου που, όπως πολλές επιχειρήσεις στην περίοδο της κρίσης και της επιβολής των πολιτικών λιτότητας, είχε πτωχεύσει και παρέμεινε κλειστό επί 6 χρόνια. Από τότε το εγκαταλειμμένο ξενοδοχείο μετατράπηκε σε Χώρο Στέγασης Προσφύγων. Και για περισσότερα από 500 μερόνυχτα κατάφερε να προσφέρει δωρεάν στέγαση με αξιοπρεπείς συνθήκες σε πάνω από 1700 άτομα, στο κέντρο της Αθήνας, χωρίς καμιά διάκριση όσον αφορά το καθεστώς παραμονής και την εθνικότητα των διαμενόντων: 120 δωμάτια, 350 με 400 άτομα ταυτόχρονα και με το 1/3 των οποίων παιδιά.

 

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να υπολογίσεις όσα συνέβησαν αυτούς τους 18 μήνες: 385.000 ζεστά γεύματα παρασκευάστηκαν από την ομάδα της κουζίνας. Πάνω από 35.000 εργατοώρες προσφέρθηκαν στις βάρδιες περιφρούρησης στην είσοδο και τα μπαλκόνια του κτιρίου. Η ομάδα της ρεσεψιόν υπολόγισε περίπου 13.560 ώρες βαρδιών, και, σύμφωνα με την ομάδα αποθήκης, ξοδεύτηκαν περισσότερα από 32.700 χαρτιά υγείας! Μπορούμε επίσης να μετρήσουμε 156 βαν γεμάτα με προμήθειες, φρέσκα λαχανικά και κρέας, ενώ για τη θέρμανση και το ζεστό νερό αγοράστηκαν 18 τόνοι πετρελαίου. Κι ακόμα μπορούμε να μετρήσουμε πόσες ώρες εργασίας χρειάστηκαν για την καθαριότητα, στα μαθήματα γλώσσας, στο ιατρείο, το χώρο γυναικών και τις παιδικές δραστηριότητες.

 

Ωστόσο, τα πιο σημαντικά από όσα συνέβησαν δεν μπορούν να μετρηθούν.

 

Δεν υπάρχει τρόπος να μετρήσεις τί επίδραση είχε η διαμονή σε ένα χώρο ασφαλή, με ιδιωτικότητα και με μια κοινότητα ελεύθερης συμμετοχής και συλλογικών διαδικασιών, στους ανθρώπους που φέρουν το τραύμα της προσφυγιάς και που έζησαν επί μήνες άστεγοι-ες, παγιδευμένοι-ες στην Ειδομένη, σε Χοτ Σποτς και στρατόπεδα. Δεν υπάρχει τρόπος να μετρήσεις την αίσθηση της κοινότητας που αναπτύχθηκε μεταξύ των κατοίκων του City Plaza και που συνεχίζει να διατηρείται στη διασπορά. Παλιοί κάτοικοι του Πλάζα που πλέον ζουν σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις και εξακολουθούν να διατηρούν την επαφή μεταξύ τους και με την Αθήνα και στις 5 Σεπτεμβρίου δεκάδες από αυτούς-ες διαδήλωσαν με το μπλοκ του City Plaza στη μεγάλη αντιρατσιστική διαδήλωση του Βερολίνου “We ‘ll come United”. Και δεν υπάρχει τρόπος να μετρήσεις το πώς σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα τα παιδιά του Πλάζα έμαθαν ξένες γλώσσες και επικοινωνούν σήμερα, εκτός από τη μητρική τους γλώσσας, στα ελληνικά και τα αγγλικά. Και πόσα ακόμη…

 

Μοιάζει με ένα μικρό θαύμα, αν λάβεις υπόψη σου ότι το City Plaza χρηματοδοτείται αποκλειστικά από συνεισφορές ατόμων και ομάδων αλληλεγγύης και ότι λειτουργεί εξολοκλήρου σε εθελοντική βάση. Όμως…

 

Δεν πρόκειται για θαύμα. Είναι η ζωντανή απόδειξη του τί μπορεί να πετύχει η Αλληλεγγύη και η Αυτοοργάνωση

 

Είναι η πραγματικότητα που δημιουργούν καθημερινά εκατοντάδες ντόπιοι-ες και διεθνείς αλληλέγγυοι από όλη την Ευρώπη και πέρα απ’ αυτή. Αυτοί και αυτές που έκαναν το City Plaza σπίτι τους, συνθέτοντας μαζί με τους/τις πρόσφυγες ένα μοναδικό πείραμα συλλογικής ζωής και κοινού αγώνα.

Είναι η πραγματικότητα που έγινε δυνατή χάρη στην αλληλεγγύη των πρώην εργαζομένων του City Plaza, που παρότι επί χρόνια αγωνίζονται για τον πλειστηριασμό του κινητού εξοπλισμού του ξενοδοχείου για να πληρωθούν τους μισθούς που τους χρωστάνε, αποφάσισαν να τον προσφέρουν στους πρόσφυγες για όσο χρειαστεί. Και είναι επίσης η πραγματικότητα που δημιουργούν χιλιάδες άνθρωποι σε όλον τον κόσμο που στηρίζουν το εγχείρημα του City Plaza – ανάμεσά τους πολλοί-ες γνωστοί-ες διανοούμενοι και καλλιτέχνες, η πλειονότητα όμως ανώνυμοι άνθρωποι, που συμβάλλουν καθοριστικά στην οικονομική επιβίωση του City Plaza και λειτουργούν ως ασπίδα αλληλεγγύης απέναντι στις απειλές εκκένωσης.

 

Αντιμετωπίζοντας τις κοινωνικές ανάγκες – Παλεύοντας συγκεκριμένα αιτήματα – Επαναδιεκδικόντας τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα

 

Η πρωτοβουλία για το City Plaza προέκυψε ως απάντηση του κινήματος αλληλεγγύης στην εφαρμογή της Ευρω-Τουρκικής Συμφωνίας και τη θωράκιση των συνόρων στη λεγόμενη Βαλκανική Διαδρομή. Το City Plaza καταλήφθηκε για να προσφέρει μια εναλλακτική στις άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες των προσφυγικών στρατοπέδων, των Χοτ Σποτ και των στρατοπέδων κράτησης. Με αυτόν τον τρόπο προέβαλλε ένα σαφές πολιτικό μήνυμα: η αξιοπρεπής στέγαση για όλους και όλες είναι δυνατή, ακόμη και σε μια χώρα που μαστίζεται από την οικονομική κρίση.

 

Αν η κρίση σημαίνει την απαξίωση του κεφαλαίου, τότε οι υποδομές που έπαψαν να είναι κερδοφόρες πρέπει να επιστραφούν στην κοινωνία, να απαλλοτριωθούν για να καλύψουν τις επείγουσες κοινωνικές ανάγκες, έτσι ώστε η απαξίωση του κεφαλαίου να μην οδηγεί σε απαξίωση της ίδιας της ανθρώπινης ζωής.

Και εάν η πολιτική μετανάστευσης και συνόρων της Ε.Ε. στηρίζεται στον επιλεκτικό αποκλεισμό, την εξαίρεση δικαιωμάτων και την καταστολή, τότε είναι και πάλι στο χέρι της κοινωνίας να επαναδιεκδικήσει και να εξασφαλίσει στην πράξη τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα όσων τα στερούνται.

 

Η επανασυγκρότηση του συνοριακού καθεστώτος της ΕΕ φέρνει νέους αποκλεισμούς.

 

Μετά την Ευρω-Τουρκική συμφωνία και το κλείσιμο της Βαλκανικής Διαδρομής, οι αφίξεις προσφύγων στην Ελλάδα μειώθηκαν σημαντικά, ενώ μια γκρίζα ζώνη, ένα νέο εσωτερικό σύνορο, υψώθηκε στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Την ίδια στιγμή εκατομμύρια ευρωπαϊκής χρηματοδότησης έρευσαν σε κρατικούς φορείς και ΜΚΟ και οι λεγόμενοι ευρωπαίοι“ειδικοί” εγκαταστάθηκαν στη χώρα για να οργανώσουν και να επιβλέψουν το νέο σύστημα, που εξαιρεί τους νεοεισερχόμενους πρόσφυγες από το δικαίωμα στο άσυλο. Με αυτό τον τρόπο επιτεύχθηκε ένας σχετικός έλεγχος της μετανάστευσης, αλλά μόνο χάρη στην προσφυγή σε βρώμικα μέσα: στη συνεργασία με το καθεστώς Ερντογάν και την αναγνώριση της Τουρκίας ως “ασφαλούς τρίτης χώρας”, στην συστηματική πρακτική των παράνομων επαναπροωθήσεων από το λιμενκό και τη συνοριοφθλακή, και, ίσως περισσότερο από όλα, χάρη στην αθλιότητα τον Χοτ Σποτ, στη βαρβαρότητα των θανάτων από κρύο και την έλλειψη ιατρικών υπηρεσιών, στην απειλή της πλήρους εξαθλίωσης και του εγκλεισμού των προσφύγων πριν την απέλασή τους στην Τουρκία. Για άλλη μια φορά η λογική “να τους κάνουμε το βίο αβίωτο” έγινε η επίσημη κρατική πολιτική για την “πρόληψη της μετανάστευσης”.

 

Από την άλλη, στην ενδοχώρα, μεγάλος όγκος κονδυλίων διατέθηκε για την “κοινωνική ένταξη”. Αλλά κι εδώ τα αποτελέσματα είναι πενιχρά, ιδίως αν αναλογιστούμε το μέγεθος των πόρων και τον αριθμό του προσωπικού που στελέχωσε τις ΜΚΟ και κρατικούς φορείς. Παρότι στον ενάμιση χρόνο που πέρασε ορισμένα από τα χειρότερα προσφυγικά στρατόπεδα έκλεισαν και οι σκηνές αντικαταστάθηκαν από κοντέινερ, τα προσφυγικά στρατόπεδα παραμένουν να θεσμοί αποκλεισμού και απομόνωσης των προσφύγων: Στις παρυφές ή εκτός της πόλης, με περιορισμένη πρόσβαση σε κοινωνικές υπηρεσίες, στην εκπαίδευση, την υγεία και την κοινωνική ζωή. Αλλά και τα προγράμματα στέγασης, μεταστέγασης σε ευρωπαϊκές χώρες και οι διαδικασίες οικογενειακής επανένωσης είναι εξαιρετικά αργές και, κυρίως, επιλεκτικές, αποκλείοντας στη βάση της εθνικότητας, νομιμοποιώντας ρατσιστικούς διαχωρισμούς και οδηγώντας στην απονομιμοποίηση χιλιάδες πρόσφυγες.

 

Υποστηρίξτε το αντιπαράδειγμα του City Plaza

 

Το City Plaza είναι ένα συλλογικό και αυτο-οργανωμένο εγχείρημα, χωρίς κανέναν/μια έμμισθο/η και χωρίς οποιαδήποτε χρηματοδότηση από το κράτος ή ΜΚΟ. Στον ενάμιση χρόνο που πέρασε η λειτουργία του αποδείχτηκε πολύ φθηνότερη από αυτή των κρατικών δομών: χαρακτηριστικά, η σίτιση κοστίζει το 1/5 του ποσού που διατίθεται στα προσφυγικά στρατόπεδα και η ποιότητά του είναι ασύγκριτα καλύτερη. Ωστόσο η αγορά φρέσκων λαχανικών και κρέατος όσο και η αγορά πετρελαίου θέρμανσης αυξάνουν δραματικά το κόστος λειτουργίας. Και δίπλα σε αυτά υπάρχουν κι άλλα έξοδα – για φάρμακα, καθαριστήριο, σχολικά είδη, είδη υγιεινής κ.α.

 

Όμως το City Plaza χρειάζεται κάτι παραπάνω από οικονομική στήριξη. Το εγχείρημα βρίσκεται υπό την απειλή εκκένωσης, έπειτα από εισαγγελική παραγγελία την Άνοιξη του 2017. Η αστυνομία δεν έχει ακόμη επιχειρήσει να την εφαρμόσει, και αν το κάνει θα έχει να κάνει με το ευρύ κίνημα αλληλεγγύης. Ο ευνοϊκός για την αλληλεγγύη συσχετισμός δύναμης δεν είναι ωστόσο δεδομένος. Χρειάζεται την έγνοια, την προσφορά και την ενεργή συμμετοχή κάθε αλληλέγγυου και αλληλέγγυας.

 

Το City Plaza είμαστε εμείς!

 

Σήμερα γιορτάζουμε την επέτειο του ενάμιση χρόνου του εγχειρήματος αντιμετωπίζοντας σοβαρό οικονομικό πρόβλημα. Με βάση τη σημερινή κατάσταση τα χρήματα που διαθέτει το City Plaza αρκούν μέχρι το τέλος της χρονιάς. Η διεθνής οικονομική καμπάνια, όσο και οι απευθείας συνδρομές, που ήταν εξαιρετικά επιτυχείς κατά τον πρώτο χρόνο, έχουν πλέον μειωθεί σημαντικά. Γι’ αυτό απευθυνόμαστε ακόμη μια φορά στα άτομα και τις συλλογικότητες της αλληλεγγύης και τους/τις καλούμε να συμβάλλουν στο City Plaza, να διοργανώσουν εκδηλώσεις οικονομικής ενίσχυσης και να προωθήσουν την καμπάνια αλληλεγγύης.

 

Η αλληλεγγύη θα νικήσει!

 

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone