Αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους πρόσφυγες του στρατοπέδου του Σχιστού

Η απεργία πείνας που αποφάσισαν να διεξάγουν πάνω από 400 πρόσφυγες στο κέντρο κράτησης του Σχιστού έρχεται να αναδείξει, για μια ακόμα φορά και μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, την βαρβαρότητα και την απανθρωπιά μέσω των οποίων η ελληνική κυβέρνηση έχει αποφασίσει να διαχειριστεί το προσφυγικό ζήτημα. Αποδεικνύει με τον πιο περίτρανο τρόπο πως η αντιπροσφυγική κατεύθυνση του ελληνικού κράτους πρέπει να μπλοκαριστεί άμεσα από τον κόσμο της αλληλεγγύης, διαφορετικά οι πρόσφυγες θα είναι αιχμάλωτοι μιας κατάστασης που θα οξύνεται μέρα με τη μέρα.

Οι πρόσφυγες που βρίσκονται στο Σχιστό διαμαρτύρονται για τις άθλιες συνθήκες κράτησης που επικρατούν, καταγγέλλουν πως το φαγητό είναι κάκιστο και τους δημιουργεί διαρκώς στομαχικά προβλήματα, πως η διαμονή στις σκηνές είναι ανυπόφορη και πως ζουν ανάμεσα σε φίδια και σκορπιούς που αλωνίζουν δίπλα τους. Ταυτόχρονα, μέσα από την απεργία πείνας που κάνουν, οι πρόσφυγες διαμαρτύρονται για την καθυστέρηση των διαδικασιών ασύλου, κάτι που έχει ως συνέπεια να είναι εν δυνάμει συλληφθέντες από την αστυνομία αφού τα χαρτιά τους έχουν λήξει και δεν μπορούν να κάνουν αιτήσεις για την ανανέωσή τους.

Οι πρόσφυγες προσπάθησαν να αποκλείσουν την κεντρική πύλη του στρατοπέδου, προκειμένου να εμποδίσουν το φορτηγό που έφερνε το φαγητό με την διοίκηση του στρατοπέδου να επιχειρεί να εισάγει το φαγητό από την πίσω είσοδο. Ως απάντηση στην διαμαρτυρία των προσφύγων, ο διοικητής αποφάσισε (και διέταξε) την απαγόρευση της εισόδου και της εξόδου σε όλους μετατρέποντας έτσι και τυπικά σε φυλακή το κέντρο του Σχιστού.

Πρέπει να υπενθυμιστεί πως τον Φεβρουάριο, ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννης Μουζάλας είχε τονίσει με δηλώσεις του πως το κέντρο του Σχιστού θα ήταν μια ανοιχτού τύπου δομή, της οποίας η μορφή θα απείχε από ένα κέντρο κράτησης και θα λειτουργούσε ως κέντρο φιλοξενίας. Φυσικά, δεν πρέπει να προκαλεί καμία έκπληξη η διάψευση αυτής της διακήρυξης. Αντίθετα, οι συνθήκες διαμονής των προσφύγων στο Σχιστό είναι η επιβεβαίωση πως όσο οι πρόσφυγες θα αντιμετωπίζονται από το ελληνικό κράτος ως κοινωνικά απόβλητα και θα στοιβάζονται σε συνθήκες γκετοποίησης έξω από τον αστικό ιστό, ο εγκλεισμός και η περιθωριοποίηση θα είναι τα δομικά αποτελέσματα αυτής της πολιτικής.

Ο κόσμος της αλληλεγγύης οφείλει να σταθεί έμπρακτα στο πλευρό όλων των προσφύγων που διεκδικούν την αξιοπρέπειά τους, να αγωνιστεί για το κλείσιμο των στρατοπέδων συγκέντρωσης και μέσα από την ενότητα ντόπιων και μεταναστών να καταργήσει στην πράξη την κυβερνητική πολιτική που καταπατά και καταστρατηγεί συστηματικά τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η αλληλεγγύη θα νικήσει, οι πρόσφυγες θα νικήσουν!

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on TumblrEmail this to someone